Michael voelt zich het buitenbeentje

Michael voelt zich het buitenbeentje

Do en Michael hebben buiten een gesprek gevoerd. Dominique voelde namelijk dat er iets met Michael aan de hand was en dat lijkt te kloppen.

Buiten op de trampoline begon Do het gesprek.  Je hebt het even nodig om te kletsen zie ik merkt ze op. Wat is er aan de hand? Ben je verdrietig vraagt ze door. Michael antwoordt dat hij inderdaad een beetje verdrietig is. Dit omdat hij zich het buitenbeentje van de groep voelt. Ik ben zo anders dan de rest gaat hij verder. En dat vind ik wel moeilijk. Maar Michael vindt nog meer moeilijk zo heeft hij een hele andere visie en ideeën dan de rest. Do denkt dat dat alleen maar goed is. Dat is hier nodig gaat ze verder. Dat is die verfrissing die je wil zijn toch? Maar Dominique snapt ook dat Michael zich soms eenzaam voelt. Dat heb ik ook geeft ze dan toe, maar Utopia heeft mensen zoals jij heel hard nodig! Daar kan Michael dan ook wel weer inkomen en zegt dat hij ook nog veel wil doen. Volgens Do hoeft Michael zich nergens zorgen om te maken. Moet je even kijken hoe knallend je hier binnen bent gekomen en hoeveel je al hebt neergezet! Je bent hier pas vier weken hè? Ik ken niemand die hier zo kort is en dan al zoveel plannen heeft en dingen heeft uitgevoerd. Je mag echt best wel trots zijn op jezelf. Ben je dat ook wel? Michael lijkt te twijfelen en zegt vervolgens dat hij nog niet echt trots is op zichzelf. En Do wil weten of hij wel helemaal zichzelf kan zijn bij iedereen. Michael geeft aan dat hij wel zichzelf is maar dat hij nu veel meer uitleg moet geven over zaken die voor hem buiten Utopia heel normaal zijn. Mijn omgeving thuis vindt dingen zoals botox namelijk een vrij normale zaak. Michael vindt met name dat de mensen in Utopia vast zijn geroest en kunnen ook niet zo goed tegen nieuwe ideeën. Do is het hier helemaal mee eens. Ik vind dat hier mensen zijn gekomen die zich honderd procent willen inzetten maar die krijgen nul procent stem, terwijl er ook mensen zijn met honderd procent stem en verantwoordelijkheid, maar die willen die inzet niet meer geven. En daar word ik zo ziek van! voegt ze eraan toe. Weet je wat ik vind gaat Michael verder. Er zijn hier een paar nieuwe bijgekomen met zoveel frisheid en zoveel goede moed. Die er vol tegenaan willen gaan! Jij vindt ook gewoon dat bepaalde mensen hier weg moeten hè? vraagt Do vervolgens.  Michael vindt het moeilijk om toe te geven maar is ook van mening dat het beter zou zijn als bepaalde mensen weg zouden gaan. Ik vind het heel jammer dat ik door een aantal mensen bang moet zijn voor het centraal. Do vindt dat het centraal nu een hele negatieve lading heeft en ze wil meer positiviteit. Zijn jullie het met Do en Michael eens?

Beoordeel dit bericht:
[Totaal: 0    Gemiddelde: 0/5]

Hou a.u.b.uw reactie netjes. Mocht dit niet gebeuren kan uw reactie verwijderd worden!   In enkele gevallen kan het even duren voordat een reactie verschijnt, deze dienen handmatig goedgekeurd te worden. Bedankt voor uw begrip.

Er zijn 2 reacties op dit artikel
  1. Anna W at 08:01

    De oude bewoners moeten de nieuwe ook een kans geven. Hoe lang mag je in Utopia blijven, er moet een andere spelregel voor komen vind ik.
    Mensen die op eigen houtje, actie Mark, zomaar een belangrijke beslissing nemen. Het is het Utopia van 15 mensen en niet van de mensen die er het langste zijn. Ik vond het spannender toen er elke maand gestemd werd. Van mij mogen er een aantal mensen uit die er al te lang zijn. Het wordt nu meer hun verblijfplaats in plaats van hun utopia. Dat is mijn mening.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *