Na alle discussies rondom de gebrachte bouwspullen zoekt Jessie mede bewoner Christel op. Zij zit op dat moment in de tent en is nog steeds boos. Jessie denkt er heel simpel over. Een miscommunicatie kan gebeuren, klaar! Daar geeft Christel ook niemand de schuld van vertelt ze. Maar waarom ben je dan zo over de zeik vraagt Jessie zich af. Christel vindt dat het gewoon teruggestuurd had moeten worden. Het is wel weer 200 euro benadrukt ze. Jessie vindt op haar beurt dat je een zakenrelatie niet zomaar wegstuurt. Bovendien vindt ze dat ze deze spullen allemaal hard nodig hebben. Daar zijn de meningen over verdeeld vindt Christel. Voor haar hoeven deze spullen niet per se nieuw te zijn. In het vervolg wil ze graag dat deze aankopen eerst besproken worden.