Mike ligt in zijn hangmat wanneer Jessie een bezoekje aan hem brengt. Als je je kist wil, kan je hem hierheen halen zegt Jessie zodra ze merkt dat Mike nog niet slaapt. Mike antwoordt dat dat helemaal niet is wat hij wil. Hij wil gewoon niet dat andere mensen in zijn kist zitten. Ik houd daar gewoon niet van. Ze hebben er niks in te zoeken voegt Mike eraan toe. Jessie begrijpt haar wel en is blij dat zij haar spullen wel in zijn kist mag doen. Als ze maar van mijn spullen afblijven sluit Mike het gesprek af.

Wanneer Jessie uit is gesproken met Mike besluit ze de groep aan te spreken. Laten we de eerstvolgende keer dat we boodschappen doen een krat erbij bestellen. Dan doen we daar het eten in, want ik wil mijn eigen kist terug. Jessie is Mike dankbaar dat zij haar spullen in zijn kist mocht leggen maar beide bewoners merken dat ook andere bewoners steeds in hun kist zitten. Jessie is zich ervan bewust dat zij en Mike er geïrriteerd van raken en dus wil ze een botsing voorkomen. De andere bewoners begrijpen Jessie heel goed en vinden het logisch dat er een nieuwe kist moet komen.